Buitenland, Tech

Niemand durft socialistische kaviaarpolitici aan te pakken

Tussen de toeristen met selfiesticks op de Grote Markt van Brussel zit een honderdtal mensen in groepjes op de grond. Sommigen lunchen met een broodje of wat sla. Af en toe gaan er toeristen bij zitten, tot ze beseffen dat het hier geen picknickende vakantiegangers betreft maar een protestbijeenkomst. Ook Caroline Englebert (38) en vriendin Gudrun (43) noemen zich „verontwaardigde burgers”. „Ons vertrouwen is volledig zoek en de plaatsvervangende schaamte is diep”, bevestigen ze de woorden die de organisatoren op Facebook hebben geschreven.

De verontwaardiging betreft de inmiddels vertrokken Brusselse burgemeester Yvan Mayeur. De politicus van de Parti Socialiste (PS) moest vorige week opstappen toen naar buiten was gekomen dat hij een bijbaantje had bij de daklozenorganisatie Samusocial, die hij zelf had helpen oprichten en waarvan hij ook voorzitter was. Samen met een andere PS’er verdiende hij zo in het geheim behoorlijk bij: maandelijks zo’n 1.400 euro per persoon.

Champagne

Los daarvan: het is niet zeker dat de opgevoerde vergaderingen ooit hebben plaatsgevonden. En het schandaal blijft zich uitbreiden. Ook PS-familieleden kregen werk bij Samusocial, maar ze werden alleen champagne-drinkend gezien. En giften in natura belandden eerder bij het bestuur dan bij de daklozen. Intussen is een gerechtelijk onderzoek gestart.

Ze zijn al zo lang aan de macht en hebben zoveel controle dat ze de publieke zaak en hun persoonlijke belangen zijn gaan vermengen.

De affaire brengt de hele Parti Socialiste opnieuw in verlegenheid, zegt politicoloog François Gemenne van de Universiteit van Luik. De in Wallonië machtige partij kent een lange geschiedenis van schimmige affaires, met als absoluut dieptepunt in 1991 de moord op politicus André Cools. Het onderzoek naar zijn dood bracht een reeks corruptieschandalen aan het licht waarvoor vooraanstaande socialistische politici werden veroordeeld. Ook daarna doken nog regelmatig nieuwe corruptiezaken op. In 2005 moesten in Charleroi de PS-burgemeester en het hele college opstappen na fraude rond een huisvestingsmaatschappij. Afgelopen januari nog ontspon zich een schandaal rond het Luikse overheidsbedrijf Publifin, waar lokale politici hoge vergoedingen opstreken zonder dat ze daarvoor iets hoefden te doen.

Eigen zakken

Opmerkelijk is dat al die schandalen de kiezers nog niet in groten getale van de PS hebben verdreven. De partij domineert al decennia in Franstalig België en heeft veel invloed bij sociale instellingen, zoals Samusocial. „Ze zijn al zo lang aan de macht en hebben zoveel controle dat ze de publieke zaak en hun persoonlijke belangen zijn gaan vermengen”, zegt politicoloog Gemenne. Publiek geld belandde makkelijker in eigen zakken, nog eens gestimuleerd door de diepgewortelde „vriendjespolitiek” binnen de partij. De partijstructuur zorgt er bovendien voor dat de lokale afdelingen van oudsher relatief veel macht hebben.

Blijkbaar zit dit echt in de cultuur van de partij en krijgen ze de problemen niet uitgeroeid.

Onder de Belgische oud-premier Elio Di Rupo, al sinds 2000 partijvoorzitter van de PS, is dat volgens Gemenne niet wezenlijk veranderd. „Zolang de stemmen nog binnen kwamen, heeft de partij wel gezegd zaken te willen veranderen, maar nooit echt opgetreden.”

De affaire rond Mayeur is illustratief voor de mentaliteit binnen de PS. De burgemeester trad donderdagavond af, maar een verklaring, bekentenis of excuus kwam er niet. Mayeur zei alleen dat hij „geen vrijwilligerswerk” doet. Partijvoorzitter Di Rupo beperkte zich tot de opmerking dat het aftreden „nodig” was.

eliodirupo Elio Di Rupo Je prends acte de la décision d’Yvan Mayeur de se retirer de la Ville de Bruxelles. C’était une décision nécessaire. 8 juni 2017 @ 15:04