Entertainment

Lorde: ‘Wat je hoort heb ik echt meegemaakt’

Twaalf jaar jong was ze toen ze ontdekt werd. Zestien toen ze met haar debuutalbum Pure Heroine in 2013 de wereld veroverde. David Bowie herkende kort voor zijn dood haar talent en noemde haar „de toekomst van de popmuziek”. Nu haar tweede album Melodrama er is, loopt Lorde niet langer de kans om tot „meest invloedrijke tiener van Nieuw-Zeeland” uitgeroepen te worden. In november bereikte ze de rijpe leeftijd van twintig jaar.

Haar artiestennaam Lorde (spreek uit: lord) dankt Ella Yelich-O’Connor aan haar obsessie met de adel en het vorstenhuis van Engeland, waar ze als onderdaan van het Britse Gemenebest uit het Nieuw-Zeelandse Takapuna diep ontzag voor had. Een Lord wilde ze zijn, met een –e erachter om haar vrouwelijkheid te benadrukken. Haar debuutsingle ‘Royals’ haalde de eerste plaats in de hitparades van de VS, Brazilië en het Verenigd Koninkrijk. In 2014 won ze de Grammy voor het beste Pop Vocal Album. Van Pure Heroine werden wereldwijd meer dan vijf miljoen exemplaren verkocht.

New York

Aan de telefoon vanuit New York, de plaats waar ze de songs van Melodrama ontwikkelde met producer Joel Little, maakt Lorde geen geheim van haar Nieuw-Zeelandse wortels. ‘Record’ klinkt uit haar mond als ‘riccohd’ en ‘hard’ wordt ‘hâhd’ in het authentieke ‘kiwi’-accent dat ze in haar muziek naar de achtergrond heeft gedrongen. Haar geboortegrond aan de andere kant van de wereld zou haar twintig jaar geleden een achterstand hebben gegeven, zegt ze blijmoedig. Nu, met de verworvenheden van internet, is de muziek van jonge artiesten onmiddellijk bereikbaar voor iedereen. „In mijn muziek streef ik naar een maximum aan verbondenheid met de luisteraar. Dat lukt alleen als je eerlijk bent. Ik veroorloof me enige poëtische vrijheid, maar wat je hoort in mijn songs heb ik echt meegemaakt.”

Het leven is een feest, met alle liefdesverdriet en katers die daarbij horen

Bij volwassen worden hoorden haar zoektocht naar vrijheid en haar wankele schreden op het liefdespad, zoals vastgelegd in de nummers ‘Green Light’ en ‘Writer in the Dark’. „Bij het schrijven van deze songs had ik regelmatig de neiging om al mijn haar eruit te trekken en naakt over Times Square te gaan rennen, zo eng en confronterend was het om mijn gevoelens te verwoorden. Mijn eerste album was de weerslag van mijn jeugd, toen ik nog niets wist van het echte leven. Ik zat in een cocon waar ik uit moest breken om dit moeilijke tweede album te maken. Nu het er is ben ik blij dat het niet alleen maar break up songs zijn geworden. Het melodrama dat erin zit hebben we een beetje aangedikt in de titel. Het leven is een feest, met alle liefdesverdriet en katers die daarbij horen.”


Door: https://lyrics.az & https://azlyrics.com.az