Buitenland, Tech

De buurt wil schuldigen zien, en vervolging

De joelende kinderen die een paar uur eerder nog in het zwembad speelden zijn weer aangekleed. Ze rennen rondjes om tafels bezaaid met fluorescerende drinkbekers en kinderhanddoeken. Hun moeders zitten aan de koffie. Als ze een blik werpen uit de glazen pui van het Kensington Leisure Centre, kijken ze Grenfell Tower recht in zijn verkoolde tronie. Op een doodgewone dinsdag, kunnen doodgewone moeders tijdens een doodgewone bijeenkomst niet om de dodelijkste naoorlogse Britse woningbrand heen.

Donderdagnacht om 1:30 was het een jaar geleden dat de Grenfell Tower in vlammen opging. Een jaar lang stond alles in de straten rondom de toren in het teken van de brand en de 72 doden.

Yvette Williams (52) is strafadvocaat en mede-oprichter van de actiegroep Justice4Grenfell. „Iedere dag, de hele dag, ben ik met mijn gemeenschap bezig”, zegt Williams, die al 35 jaar in de buurt woont. Ze heeft geen goede vrienden verloren, toch heeft de brand haar leven overgenomen. Logisch, zegt ze. „Ik stond die nacht met mijn dochtertje van tien te kijken wat er gebeurde, je kan het daarna niet loslaten.”

Wij willen allemaal dat wij ook waren gestorven, zodat wij niet hoefden mee te maken wat wij nu meemaken

Nabil Choucair, nabestaande

Veel scholen in de buurt hebben een leerling verloren. Slachtoffers, nabestaanden, buurtbewoners, ze zijn een grote familie geworden, zegt Williams. „We eten samen, we bidden samen, we doen alles samen.” En omdat het gebouw er een jaar later nog steeds staat, worden mensen steeds opnieuw herinnerd aan die avond, ze blijven daarom ook betrokken, denkt ze.

Veel mensen die een paar buurten verderop wonen, stonden toe te kijken hoe de bewoners van het gebouw de dood vonden. Ze zagen kinderen op de hoogste verdiepingen staan. Psycholoog Ayesha Aslam, die met haar team hulp bood, zegt: „Die mensen denken continu: had ik meer kunnen doen?” Overleversschuld wordt dat genoemd.

In de buurt rondom de toren kampen elfduizend mensen met psychologische klachten, schat de lokale afdeling van de National Health Service, de Engelse gezondheidsdienst. Meer dan tweeduizend getroffenen, hulpverleners in de nacht van de brand en omwonenden zijn gescreend, en indien nodig geholpen om te gaan met posttraumatische stress. De NHS noemt de psychologische nazorg „de grootste traumadienst” van het Verenigd Koninkrijk.